10 godzin

7 maja 2007

Po weekendzie majowym jeno już zostało wspomnień miłych parę i puszek na podłodze pokoju. Kraków był, Kazimierza Wielka też. Impreza urodzinowa z rodzinką, potem imieniny mamy, na niej trochę wódki popitej później urodzinowymi browarami wypitymi z Namakemono i MFK. Pozytyw, aczkolwiek po tym ostatnim nieco głowa bolała, człowiek połamany był, a Gałązka Jabłoni ubaw niezły miała. Zgubne skutki picia wódki… Jednak wiadomo przecież, że różańca i wódki to się nigdy nie odmawia!

No tak… Gałązka Jabłoni. Przeurocza drobniutka osoba, przez, którą w piątek miałem glany druzgocąco zakurzone, a w niedzielę zabłocone, o! Wybaczam jednakowoż. :P W końcu dawno z nikim tak przyjemnie nie piło mi się soku, prawie ‘erotycznego’, nikt też jeszcze nie śpiewał specjalnie ‘for mi’. Nie obyło się jednak bez drobnych problemów technicznych, ale cóż… przynajmniej wesoło było. Mego brata uprzejmie zaś informuję, iż nie koniecznie musiał reagować na mój status na GG brzmiący:„z Gałązką Jabłoni, gdzieś pozytywnie ^^�? dzwoniąc i pytając „gdzie Ty się plątasz z tymi patykami?�?. Zwłaszcza, że „patyki�? życzliwie się uśmiechają i pozdrawiają brata, o!

Kazimierska ludność witająca dopiero co przybyłego Elpasa.

Przyjemny weekend za mną, zdecydowanie. Nogi bolą jeszcze trochę. Głównie temu, że wczoraj wróciłem po 23:00 do domu, a rano trzeba było na 6:00 do pracy. Żałować to ja nie żałuję mimo wszytko. Zwłaszcza tych 10 godzin, wyrwanych z piątku i niedzielnego popołudnia. Dziękuję Gałązko Jabłoni. :) Przy Tobie nawet beztroskie „to było głupie�? nie wydaje się głupie, a popiersie Kościuszki staje się atrakcyjne z turystycznego punktu widzenia. Pozytywnie tak, bobowo-marleyowo! Będzie dobrze. :)

Tak już w klimatach kończąco-finiszujących nadmienię, iż Polska to zaiste dziwny kraj. Pełen BUS światłych, przepełnionych dobrocią, katolików jedzie z Krakowa, a tylko jakiś długowłosy, odziany na czarno, słuchający KATa satanista z Żarnówki kwapi się do tego, aby ustąpić miejsca starszej pani. Są takie rzeczy, za które nie zapłacisz kartą MasterCard. Do nich zdecydowanie należy zaliczyć szeroko otwarte usta zdziwionej pani z busa oraz jej późniejszy miły uśmiech i króciutkie „dziękuję�?. Dokąd ten świat zmierza? Trzeba siać, siać, siać… Ave. \m/

This entry was posted on poniedziałek, maja 7th, 2007 at 15:31 and is categorized in (spo)Życie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Reakcje (2)

001: Winix,

7 maj 2007, godz. 15:40

To ja też się pochwalę. Wracając z tegodniowej matury z język angielskiego odziany w garnitur i fryzurą ala Tyler Durden z “Podziemnego Kręgu” również ustąpiłem babci w autobusie miejsca, mimo, że innemu frajerowi w garniturze (a była nas spora gromadka) nawet się dupy podnieść nie chciało, bo “Kurwa, zajebiście, wykurwiście, chój” było o wiele ciekawsze w ich pojmowaniu świata. Idźta w pizdu, chyba jedyny ze mnie prawdziwy, wychowany “wykształciuch” w niedojebanym Sandomierzu.

A matura kiepsko. :) Z głośnika zamiast słów lektora słyszałem jakieś przedziwne “buu buu buu…”, coś jakby śpiew wielorybów…

002: Gałązka Jabłoni,

7 maj 2007, godz. 17:02

“… kiedy tęsknię…”

A niektórzy się ze mnie śmieją, że matematyczką jestem, podczas gdy sami liczą spędzone razem godziny :)

Mam nadzieję, że dziesiątka stanie się kiedyś dwudziestką czwórką i coraz więcej i więcej :)

A te “patyki”… hmm.. wybaczam bratu i szczerze pozdrawiam :)

“… zamykam powieki… ”

Trzeba jeszcze zrobić wycieczkę na jakąś polanę, bo te sny psikusy robią i tyle :) trawka, niebo i my…

“… i jesteś…”

Nick (wymagane)	Email (wymagane)
Website URL:
Komentarz:

10 godzin

7 maja 2007

Reakcje (2)

001: Winix,

002: Gałązka Jabłoni,

oto jestem

kategorie

archiwa

muzyka

blogroll

mybloglog

wspieram